Author

admin

Browsing

Οι καρωτίδες είναι κλάδοι της αορτής οι οποίοι πορεύονται μέσα στον τράχηλο προς το κρανίο για να αιματώσουν το πρόσωπο και τον εγκέφαλο. Από το αορτικό τόξο εκφύονται η ανώνυμος αρτηρία που εν συνεχεία θα δώσει την δεξιά καρωτίδα και η αριστερή κοινή καρωτίδα που εν συνεχεία θα διχαστεί για να δώσει την έσω και έξω καρωτίδα . Οι καρωτίδες, ειδικά στην εξωκρανιακή τους πορεία μπορούν να προσβληθούν από αθηροσκλήρωση, όπως και τα άλλα αγγεία του σώματος και προοδευτικά (η απότομα σε ρήξη της αθηρωματικής πλάκας ) να αποφραχτούν με αποτέλεσμα την μειωμένη αιματική ροη στον εγκέφαλο και το εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο (ΑΕΕ) (παροδικό η μόνιμο). Το ΑΕΕ είναι η 3η συχνότερη αιτία θανάτου στις αναπτυγμένες χώρες και η επίπτωση της στένωσης των καρωτίδων είναι περίπου 7% στις γυναίκες και 9% στους άνδρες άνω των 65 ετών. Ωστόσο στο 62% των εξεταζόμενων σε ηλικία άνω των 40 ετών, ευρέθη αθηρωματική…

Η συχνότερη αιτία οξέος κοιλιακού άλγους σε όλες της ηλικίες μετά τη βρεφική είναι η ιογενής γαστρεντερίτιδα. Άλλες συχνές αιτίες στις ηλικίες μετά τα δύο χρόνια είναι η ουρολοίμωξη, η σκωληκοειδίτιδα, το τραύμα, η δυσκοιλιότητα, η πνευμονία , οι αιμοσφαιρινοπάθειες, η διαβητική κετοξέωση. Σε μικρότερες ηλικίες ο πόνος σχεδόν πάντοτε εκφράζεται με ανησυχία (κλάμα, του οποίου την ποιότητα πάντα αφουγκραζόμαστε). Εδώ η γενικότερη κατάσταση του ασθενούς και τα συνοδά συμπτώματα αξιολογούνται ιδιαιτέρως. Συχνές αιτίες πόνου στα νεογνά είναι η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, οι διατρήσεις του πεπτικού, ο ειλεός από μηκώνιο, οι ατρησίες ή οι στενώσεις του εντέρου, η περιτονίτιδα. Στη βρεφική ηλικία κυριαρχούν οι αλλεργίες, οι κολικοί, η γαστρεντερίτιδα, ο εγκολεασμός, η περίσφιξη κήλης, οι αιμοσφαιρινοπάθειες. Το χρόνιο ή υποτροπιάζον κοιλιακό άλγος είναι συχνό σύμπτωμα της παιδικής ηλικίας αφού συναντάται στο 10-15% των παιδιών σχολικής ηλικίας. Το κοιλιακό άλγος θεωρείται χρόνιο όταν επαναλαμβάνεται περισσότερο από τρεις φορές σε διάρκεια τριών μηνών…

Οι δυσπλαστικοί σπίλοι αποτελούν μελαγχρωματικές (σκουρόχρωμες) βλάβες της επιφάνειας του δέρματος οι οποίες εμφανίζονται συχνότερα σε άτομα με ανοικτό χρώμα δέρματος, ξανθά ή κόκκινα μαλλιά και γαλανά ή πράσινα μάτια. Τα κυριότερα κλινικά χαρακτηριστικά των σπίλων είναι η μέγιστη διάμετρος πάνω από 5 χιλιοστά, το ασύμμετρο σχήμα (δηλαδή το μισό της βλάβης δε μοιάζει με το άλλο μισό), το ανομοιογενές χρώμα και η κηλιδώδης (επίπεδη) μορφή. Αυτά τα χαρακτηριστικά παρουσιάζουν σημαντική επικάλυψη με το μελάνωμα του δέρματος και συνοψίζονται στον μνημονικό κανόνα ABCDE (Αsymmetry: ασυμμετρία σχήματος, Βorder Ιrregularity: ασαφή όρια, Color Diversity: ανομοιογένεια χρώματος, Diameter >6mm: διάμετρος >6χιλ, Evolution: μεταβολή με το χρόνο). Οι δυσπλαστικοί σπίλοι στην τυπική τους μορφή μοιάζουν με στόχο παρουσιάζοντας ένα κεντρικό θηλωματώδες στοιχείο και περιφερική κηλιδώδη (επίπεδη) συνιστώσα αν και ορισμένοι δυσπλαστικοί σπίλοι είναι εντελώς συνδεσμικοί (καθ’ υπεροχήν θηλωματώδεις). Στους δυσπλαστικούς σπίλους κυριαρχεί συνήθως το καστανό χρώμα και η ανομοιογένεια των ορίων και του χρώματος…

Η ψωρίαση παρουσιάζεται σε περίπου 2-3% του πληθυσμού. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ωστόσο στους περισσότερους ασθενείς εκδηλώνεται γύρω στα είκοσι, ενώ η δεύτερη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης της ψωρίασης παρατηρείται γύρω στα πενήντα. Συνήθως εκδηλώνεται υπό μορφή ερυθηματωδών πλακών, οι οποίες καλύπτονται από αργυρόχροα λέπια και εντοπίζονται σε διάφορα σημεία τους σώματος, κυρίως στους αγκώνες, τα γόνατα και το τριχωτό της κεφαλής. Η δερματοπάθεια αυτή δεν είναι μεταδοτική και δεν οφείλεται σε κάποια αλλεργία. Αντιθέτως, έχει αποδειχθεί ότι η ψωρίαση είναι μία πολυπαραγοντική ασθένεια και συνδέεται με κληρονομικούς, ανοσολογικούς, περιβαλλοντικούς και ψυχολογικούς παράγοντες. Από αρκετές έρευνες προκύπτει ότι στο 30 με 50% των περιπτώσεων ψωρίασης υπάρχει οικογενειακό ιστορικό της ασθένειας. Δεν υπάρχει κάποιο ειδικό γονίδιο που να ευθύνεται για την ψωρίαση, αλλά ένα σύνολο γενετικών χαρακτηριστικών τα οποία αυξάνουν τις πιθανότητες για τον ασθενή να αναπτύξει την ασθένεια. Στους ασθενείς με γενετική προδιάθεση στην ψωρίαση, η ασθένεια μπορεί να…

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) και οι παρίσθμιες αμυγδαλές αποτελούνται από λεμφικό ιστό. Αποτελούν μέρος ενός «δακτυλίου» που εντοπίζεται στο φάρυγγα και παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ανάπτυξη τους στην παιδική ηλικία από 3-8 ετών. Είναι ¨στρατηγικά¨ τοποθετημένα στην είσοδο των αεροφόρων οδών (στοματοφάρυγγας – ρινοφάρυγγας) και ο ρόλος τους είναι να αναγνωρίζουν τους παθογόνους μικροοργανισμούς και να δημιουργούν αντισώματα εναντίον τους συμμετέχοντας στην άμυνα του οργανισμού. Η λειτουργία αυτή λαμβάνει χώρα τα πρώτα χρόνια της ζωής και όσο περνούν τα χρόνια εξασθενίζει. Για το λόγο αυτό το μέγεθος τους μειώνεται μετά την ηλικία των 9 ετών (τα κρεατάκια ουσιαστικά εξαφανίζονται) Οι αμυγδαλές είναι άμεσα ορατές με το άνοιγμα του στόματος και τη χρήση γλωσσοπίεστρου ως δύο μάζες ιστού σε σχήμα και μέγεθος αμυγδάλου στο βάθος του στόματος – δεξιά και αριστερά. Αντίθετα τα κρεατάκια λόγω θέσης ( πίσω από τη μύτη ) εκτιμώνται με ακτινογραφία ή με μεθόδους που ενίοτε είναι δύσκολα…

Υψηλή Αρτηριακή πίεση αίματος (Υπέρταση) Η αυξημένη συστολική (≥140 mmHg) και διαστολική (≥90 mmHg) πίεση ή διαφορετικά η υπέρταση, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής νόσου και εγκεφαλικού. Στην πρόσφατα δημοσιευμένη αναφορά Seventh Report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure (JNC-7), καθορίζεται μία επιπλέον κατηγορία ¨προϋπέρτασης¨ (συστολική πίεση 120-139 mmHg ή διαστολική πίεση 80-89 mmHg) για να δοθεί έμφαση στο ρόλο της αυξημένης αρτηριακής πίεσης πάνω από 115/75 mmHg, η οποία και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για Καρδιαγγειακή νόσο. Παρόλο που η υπέρταση είναι μόνο ένας από τους μείζονες παράγοντες κινδύνου, η σημαντικότητά της ως ένα παγκόσμιο πληθυσμιακό πρόβλημα υγείας αναμένεται να αυξηθεί στο άμεσο μέλλον. Περίπου τα μισά περιστατικά καρδιακής προσβολής και τα δύο τρίτα των εγκεφαλικών επεισοδίων παγκοσμίως, αποδίδονται στην υψηλή αρτηριακή πίεση. Οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η ελάττωση της αρτηριακής πίεσης μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακού επεισοδίου…

Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να περιορίζονται μόνο στις κατώτερες ουροφόρες οδούς όπως κυστίτιδα η ουρηθρίτιδα ή και να περιλαμβάνουν τις ανώτερες ουροφόρες οδούς όπως η πυελονεφρίτιδα. Οι περισσότερες λοιμώξεις προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς που αποικίζουν το περιφερικό άκρο της ουροφόρου οδού και μεταφέρονται προς τα πάνω, μέσω της ουρήθρας. Περιστασιακά, τα βακτήρια μπορούν να εισέρχονται με την κυκλοφορία του αίματος, από εστίες έξω από το ουροποιητικό. Είναι συχνότερες στις γυναίκες, αποτελούν όμως και το συχνότερο αίτιο δυσουρίας στους άνδρες. Οι ουρολοιμώξεις συμβαίνουν χαρακτηριστικά σε νήπια, σε γυναίκες όλων των ηλικιών και σε άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών. Ο κυριότερος παθογόνος μικροοργανισμός που προκαλεί τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος σχεδόν στο 80% των λοιμώξεων είναι το κολοβακτηρίδιο (Escherichiα coli) επίσης τα παθογόνα μικρόβια Proteus, Klebsiella, Pseudomonas, Enterobacter καθώς και ο Stαphylococcus sαprophyticus, μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν λοιμώξεις.

Είναι μια κατάσταση ακούσιας απώλειας των ούρων Η ακράτεια μπορεί να είναι συγγενής και παρουσιάζεται κατά την παιδική ηλικία, ή είναι αποτέλεσμα κάποιας βλάβης ή πάθησης, που προκλήθηκε. Μπορεί να οφείλεται σε διαταραχή λειτουργίας της ουροδόχου κύστης ή σε ανεπάρκεια του σφιγκτήρα, που είναι υπεύθυνος για την συγκράτηση των ούρων, ή σε συνδυασμένη βλάβη και των δύο. Οι γυναίκες προσβάλλονται πολύ συχνότερα από ότι οι άνδρες, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν ακράτεια συγκριτικά με τους άνδρες και οι πιθανότητες αυτές, αυξάνονται σημαντικά με την αύξηση της ηλικίας τους. Υπολογίζεται ότι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αυτό, περίπου το 10% των γυναικών κάτω των 65 ετών και το 35% άνω των 65 ετών. Συχνές αιτίες της ακράτειας είναι οι αλλαγές στην ανατομία του ουροποιητικού, στους μύες ή τα νεύρα που ελέγχουν τους μύες αυτούς. Στις αλλαγές αυτές μπορούν να συμβάλλουν στις γυναίκες η κύηση και ο τοκετός, η πρόπτωση της μήτρας, η κυστεοκήλη,…

Η διάμεση κυστίτιδα είναι μια χρόνια πάθηση της ουροδόχου κύστης, άγνωστης αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από βασανιστικά συμπτώματα, όπως είναι η συχνουρία, νυκτουρία, επιθυμία για ούρηση, αίσθημα βάρους χαμηλά στην κοιλιά, και σε καποιες γυναικες προκαλει πόνο και κατά την σεξουαλική επαφή κυρίως όμως προκαλεί πόνο που εντοπίζεται υπερηβικά ή στη περιοχή της πυέλου ή στο περίνεο και εμφανίζεται με την πλήρωση της κύστης και ανακουφίζεται με την ούρηση. Το κύριο χαρακτηριστικό της διάμεσης κυστίτιδας είναι ότι εμφανίζει περιόδους εξάρσεων και υφέσεων. Μπορεί να εμφανιστεί σε γυναίκες με αλλεργίες σε φάρμακα και τροφές σε ποσοστό πάνω από 50% και σε γυναίκες με ευερέθιστο έντερο σε ποσοστό πάνω από 30%. Επίσης μπορεί να συνυπάρχει με ημικρανία, αυτοάνοσα νοσήματα και ενδομητρίωση. Εμφανίζεται με δύο μορφές, την ελκωτική και τη μη ελκωτική. Η πρώτη εμφανίζεται σε γυναίκες μέσης ή μεγαλύτερης ηλικίας με παρουσία των χαρακτηριστικών ελκών του Hunner και πετεχειών στο βλεννογόνο της ουροδόχου…

Αιματουρία καλείται η παρουσία αίματος στα ούρα. Αν το αίμα ανιχνεύεται μονο στην εξεταση των ούρων τοτε ονομαζεται μικροσκοπική αιματουρία. Όταν η αιματουρία δεν συνοδεύεται από άλλο σύμπτωμα, όπως πόνο ή τσούξιμο, τότε χαρακτηρίζεται σαν ανώδυνη αιματουρία. Εάν η αιματουρία εμφανίζεται στην αρχή ή στο τέλος της ούρησης, έχουμε την αρχική ή την τελική αιματουρία. Τέλος αν όλη η ούρηση είναι αιματηρή, τότε μιλούμε για ολική αιματουρία. Αίτια αιματουρίας είναι η λιθίαση, οι φλεγμονές, ο τραυματισμός, η φυματίωση και η πιθανή νεοπλασία του ουροποιογεννητικού συστήματος. Η διερεύνηση της αιματουρίας αρχίζει πάντα με την λεπτομερή λήψη του ιστορικού, ακολουθεί η προσεκτική κλινική εξέταση και οι εργαστηριακές εξετάσεις . Μία γενική ούρων θα αποδείξει την ύπαρξη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και θα γίνει διαφοροδιάγνωση από άλλα αίτια που προκαλούν χρωματισμό των ούρων, όπως, η βρώση ορισμένων τροφών, η λήψη φαρμάκων, η αιμοσφαιρινουρία, ο ίκτερος κ.λ.π. Η γενική αίματος πιθανόν να προσδιορίσει το μέγεθος…