ΣΥΦΑΚ

ΚΟΛΠΙΚΗ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗ

Γράφει ο Ε. Μ. Καλλέργης - επιμελητής B'

Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πλέον συχνή καρδιακή αρρυθμία. Προσβάλλει το 1 – 2% του πληθυσμού και αναφορικά με τον πληθυσμό της Κρήτης κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται περίπου 800-1000 νέες περιπτώσεις κολπικής μαρμαρυγής. Παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής είναι η ηλικία, η υπέρταση, η στεφανιαία νόσος, η καρδιακή ανεπάρκεια, οι μυοκαρδιοπάθειες, οι βαλβιδοπάθειες, ο διαβήτης, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, οι πνευμονοπάθειες, η άπνοια του ύπνου, η κατάχρηση αλκοόλ και οι σοβαρές λοιμώξεις.

Στην κολπική μαρμαρυγή, πολλά ερεθίσματα ξεκινούν και εξαπλώνονται στους κόλπους με ακανόνιστο τρόπο με αποτέλεσμα την πλήρη ηλεκτρική και μηχανική αποδιοργάνωση τους. Η καρδιακή συχνότητα που προκύπτει είναι ανώμαλη, άρρυθμη και κυμαίνεται περίπου από 100 σε 150 σφίξεις το λεπτό. Η κολπική μαρμαρυγή διαγιγνώσκετε με το ηλεκτροκαρδιογράφημα ή το Holter ρυθμού 24ωρου που βοηθούν να αποκαλυφθούν ανωμαλίες στον καρδιακό ρυθμό, το είδος τους, τη διάρκεια τους και πιθανόν η αιτία τους. Μερικοί άνθρωποι έχουν κολπική μαρμαρυγή χωρίς κανένα σύμπτωμα. Κατά την οξεία έναρξη, όμως, τα πιο συχνά συμπτώματα είναι το αίσθημα παλμών, η έντονη κόπωση, η ζάλη, η τάση για λιποθυμία, η δύσπνοια και η θωρακική δυσφορία.

Η κολπική μαρμαρυγή αυξάνει την καρδιαγγειακή θνητότητα και νοσηρότητα, θέτει τον ασθενή σε 5 έως 7 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, 3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας και 2 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εγκεφαλικής άνοιας. Εξαιτίας της απουσίας αποτελεσματικής κολπικής συστολής, το αίμα δεν ρέει αρκετά γρήγορα με αποτέλεσμα την αυξημένη πιθανότητα δημιουργίας θρόμβων και την πρόκληση αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων. Θρόμβοι μπορούν, επίσης, να ταξιδέψουν και σε αλλά μέλη του σώματος (νεφροί, καρδιά, έντερο, άκρα) προκαλώντας ανάλογες βλάβες. Επιπλέον μειώνεται η αντλητική ικανότητα της καρδιάς κατά 20 έως 30%. Η κολπική μαρμαρυγή που συνδυάζεται με γρήγορη καρδιακή συχνότητα για μακρά χρονική περίοδο μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια τη λεγόμενη ταχυμυοκαρδιοπάθεια.

Γι’ αυτό, σε εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής ο στόχος της φαρμακευτικής αγωγής είναι: (1) η αποκατάσταση του φυσιολογικού φλεβοκομβικού ρυθμού, αν υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις, και η διατήρηση αυτού, (2) η σταθεροποίηση της καρδιακής συχνότητας περίπου στις 60 με 70 σφύξεις ανά λεπτό, αν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για διόρθωση της αρρυθμίας και (3) η πρόληψη εμφάνισης εγκεφαλικού ή άλλου εμβολικού επεισοδίου.

Αρκετά συχνά οι στόχοι αυτοί αποδεικνύονται ανέφικτοι με τη χρήση μόνο φαρμακευτικής αγωγής. Η σύγχρονη ηλεκτροφυσιολογική αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής συγκλίνει υπέρ της επεμβατικής αντιμετώπισης ειδικά σε ασθενείς νεότερης ηλικίας με παροξυσμική αρρυθμία και φυσιολογική καρδιά που εξακολουθούν να παρουσιάζουν έντονα συμπτώματα, παρά την αντιαρρυθμική φαρμακευτική αγωγή.

Ειδικοί καθετήρες διέρχονται μέσω των φλεβών στην καρδιά. Μία βελόνα χρησιμοποιείται για να τοποθετήσει τους καθετήρες στον αριστερό κόλπο. Οι καθετήρες χρησιμοποιούνται για τη χαρτογράφηση της αρρυθμίας και για τη χορήγηση ενέργειας με σκοπό την ηλεκτρική απομόνωση των πνευμονικών φλεβών και τη τροποποίηση του αριστερού κόλπου. Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό τοπική αναισθησία και διαρκεί 2-4 ώρες. Απαιτείται μόνο μια ημέρα νοσηλείας αλλά πρόκειται για επέμβαση αρκετά περίπλοκη που απαιτεί εξειδίκευση και εμπειρία. Η μέθοδος αυτή παρουσιάζει υψηλά ποσοστά επιτυχίας με το 80% και πλέον των ασθενών να μην παρουσιάζουν ξανά αρρυθμία, στα επόμενα 5 χρόνια χωρίς τη χρήση αντιαρρυθμικών φαρμάκων.

Η κολπική μαρμαρυγή αποτελεί μια από τις σύγχρονες επιδημίες του δυτικού κόσμου και οι προσπάθειες για την θεραπεία και εξάλειψη της είναι εντατικές και παρουσιάζουν εντονότατο κλινικό και επιστημονικό ενδιαφέρον



Σχολιάστε

— required *

— required *

*